Page content

Stress

De stress testen we met Hartcoherentie

Stress testen we op 4 verschillende gebieden:
A. Adaptatieniveau van het cardiovasculaire systeem
B. Vegetatieve regulatie
C. Neuro-endocrine regulatie
D. Psycho-emotionele toestand

De uitslag van de meting geeft aan:

  • In welke mate je last hebt van stress
  • De prognose van stressverloop
  • De reserve-energie die het lichaam nog heeft
  • De herstelcapaciteit.

StressDaarnaast kan de effectiviteit van een behandeling worden gemeten.

 

 


Wat kunnen we naar aanleiding van de meting monitoren?:

  • Mate van gezondheid
  • Stressbelasting
  • Psycho-emotionele status
  • Energiehuishouding
  • Reserve-energie
  • Metabolische energie piramide (de vaardigheid van het lichaam om energie te produceren en gebruiken)
  • Meridianen balans
  • Biologische leeftijd
  • Aura weergave
  • Meting van de dynamiek van het lichaam gedurende de dag
  • Vergelijken of ‘welke therapie dan ook’ effectief is geweest!

Deze meting is betrouwbaar!

Hartcoherentie

Wat is hartcoherentie?

  • lichaamstemperatuur
  • hormoonhuishouding
  • immuunsysteem
  • spijsvertering
  • ademhaling
  • hartslag

Ze hebben één ding gemeen: ze worden volledig automatisch en onbewust aangestuurd. Over deze functies hoeven we niet na te denken. Het autonome zenuwstelsel is verantwoordelijk voor de juiste balans van bovengenoemde lichaamsfuncties.

Dit autonome zenuwstelsel bestaat uit twee delen die elkaar in evenwicht behoren te houden: het activerende deel en het rustgevende deel. Het activerende deel heet het sympathische zenuwstelsel, het rustgevende deel heet het parasympatische zenuwstelsel. Ze worden ook weleens het ‘gaspedaal’ en het ‘rempedaal’ van ons lichaam genoemd.

Wordt er veel activiteit van het lichaam gevraagd? Dan wordt het ‘gaspedaal’ ingedrukt en wordt het lichaam voorbereid op activiteit. Er kan worden gesproken over een ‘vecht-of-vluchtreactie’.

Stel je eens voor dat je schrikt:

  • jouw hart gaat sneller kloppen,
  • de ademhaling wordt sneller en oppervlakkiger,
  • de spieren spannen zich aan en
  • je gaat zweten.
  • de bloedvaten in de vingers vernauwen, waardoor
  • het bloedvolume en jouw handtemperatuur daalt.
  • Het bloed wordt nu naar de spieren toe geleid.
  • Nu ben je beter in staat om te vechten of vluchten!Op dit moment heeft het sympathische zenuwstelsel de overhand in jouw lichaam.

Het ‘rempedaal’ wordt ingedrukt wanneer het lichaam zich moet voorbereiden op rust en ontspanning (inactiviteit). Dit is het geval wanneer je gaat slapen of moe begint te worden.

Op zo’n moment gaat

  • het hart langzamer kloppen,
  • de bloedvaten in de vingers verwijden,
  • waardoor het bloedvolume en de handtemperatuur stijgt.
  • Het bloed wordt nu minder naar de spieren geleid.
    Bij kinderen is dit vaak te zien aan rode oren.
  • Daarnaast ga je dieper ademhalen,
  • de spierspanning neemt af en
  • je zweet minder.Op dat moment heeft het parasympatische zenuwstelsel de overhand in jouw lichaam.

Evenwicht wordt bereikt door een balans in het autonome zenuwstelsel. Het sympathische en parasympatische zenuwstelsel dienen in balans te zijn. Hierdoor kun je je sneller aanpassen aan een veranderende omgeving. Het ‘gaspedaal’ en ‘rempedaal’ moeten goed op elkaar zijn afgestemd en moeten beide even sterk zijn om elkaar in evenwicht te houden.

Onbalans
De balans in het autonome zenuwstelsel kan verstoord raken. Door drukte op het werk, in het verkeer of in het privéleven wordt steeds vaker beroep gedaan op ons ‘gaspedaal’. Het ‘gaspedaal’ wordt steeds een klein beetje verder ingetrapt. Deze vraag naar extra activiteit is gekoppeld aan overmatige activiteit in het sympathische zenuwstelsel. Het veroorzaakt op lange termijn een scheve maar stabiele balans tussen het sympathische en het parasympatische zenuwstelsel. Dit leidt tot een verstoord evenwicht van het interne milieu.

Er zijn steeds meer aanwijzingen dat veel ‘moderne’ ziektes worden veroorzaakt door de verstoring van de balans van het autonome zenuwstelsel. De invloed van het sympathische zenuwstelsel ten kosten van het parasympatische zenuwstelsel is daarbij te groot.

Er is een relatie tussen een hoge activiteit van het sympathische zenuwstelsel en angst, depressie, aandacht stoornissen, chronische spierspanning, slaapproblemen en hoge bloeddruk. Ook een verhoogde hartslag, verlaagd handtemperatuur, een verhoogde huidgeleiding en verhoogde bèta-activiteit in de hersenen zijn aanwijzingen van een verhoogde activiteit van het sympathische zenuwstelsel.

Chronische stress
Chronische stress betekent chronische activiteit van het sympathische zenuwstelsel. Dit veroorzaakt angst en depressie. Ook heeft het negatieve invloed op het lichaam. Slapeloosheid, rimpels, hoge bloeddruk, hartkloppingen, rugpijn, huid- en darmproblemen, chronische ontstekingen, onvruchtbaarheid en seksuele impotentie worden allemaal veroorzaakt of verergerd door stress.

Chronische stress beïnvloedt sociale relaties en professionele vaardigheden, omdat het irritaties, slechte luistervaardigheid, zwakke concentratie, terugtrekken en het verlies van teamspirit oproept. Tijdens deze situaties wordt de focus vaak gericht op externe oorzaken. “Als ik dit en dat kan veranderen, zou ik me veel beter voelen”. We dromen dat het later beter zal gaan, maar helaas werkt het vaak niet zo.

Het probleem dient omgedraaid te worden. Het begint bij het onder controle krijgen van wat zich van binnen afspeelt: de fysiologie. Door het verminderen van de fysiologische chaos en het beperken van de coherentie voel je je automatisch beter. De relaties met anderen, de concentratie en vaardigheden verbeteren. De ideale omstandigheden waar je zo op zoek naar bent, komen dan vanzelf opzetten. Heb je de eigen fysiologie op orde, dan zal hetgeen wat in de buitenwereld gebeurt minder grip op jou hebben. Je hebt een betere grip op jouw eigen wereld.

Het hart-brein-systeem
Hoe zorg je ervoor dat jouw ‘gaspedaal’ en ‘rempedaal’ beter op elkaar worden afgestemd? Weer met elkaar in harmonie komen? Het antwoord ligt in de relatie tussen de hersenen en het hart. De sterkste relatie tussen hart en hersenen is het autonome zenuwstelsel. In het hart-breinsysteem beïnvloeden het hart en de hersenen elkaar voortdurend. Denk maar terug naar het voorbeeld van schrikken. Als je schrikt (wat in de hersenen gebeurt) gaat het hart sneller kloppen. Maar het hart doet meer dan zich aan de invloed van het autonome zenuwstelsel aanpassen. Het zendt ook signalen terug naar de hersenen waarmee het de hersenactiviteit kan beïnvloeden.

Hartritme variabiliteit en hartcoherentie
Normaal gesproken wordt het sympathische en het parasympatische zenuwstelsel afwisselend geactiveerd. Bij inademing wordt ons sympathische zenuwstelsel geactiveerd en bij uitademing wordt ons parasympatische zenuwstelsel geactiveerd. Wat er gebeurt? Het hart gaat sneller kloppen bij inademing en bij uitademing gaat het hart trager kloppen. Bij gezonde personen verschilt de tijd tussen twee hartslagen voortdurend. Deze onregelmatigheid toont aan dat de hartfrequentie zich goed aanpast aan de omstandigheden van het hart en de bloedvaten. Het is een teken dat ons ‘gaspedaal’ en ‘rempedaal’ goed werken.

Het verschil tussen de hartslag tijdens inademen en de hartslag tijdens uitademen wordt hartritmevariabiliteit genoemd. Deze hartritmevariabiliteit (of hartcoherentie) weergeeft de autonome status van het lichaam. Wie ontspannen is, heeft een grote hartcoherentie. De hartcoherentie neemt af wanneer iemand gespannen is. Bij mensen die zeer angstig of gestrest zijn, zal de hartcoherentie geheel afwezig zijn. Een lage hartcoherentie (kleine hartritmevariabiliteit) wordt geassocieerd met onbalans tussen het sympathische en het parasympatische zenuwstelsel. Een hogere hartcoherentie (grote hartritmevariabiliteit) staat voor een goede balans tussen deze twee zenuwstelsels. Wie een hogere hartcoherentie wil bereiken, zal het verschil in hartslag tijdens het inademen en uitademen zo groot mogelijk moeten maken. De mate van hartcoherentie wordt ook wel gezien als een maat van psychofysiologische flexibiliteit, die tot uiting komt op lichamelijk, mentaal en emotioneel vlak.

Ademhalen heeft effect op de bloedstroom en de slagaderlijke druk. Hierdoor heeft het weer effect op het autonome zenuwstelsel. Bij iemand die snel, oppervlakkig en asynchroon ademhaalt, wordt de pompende actie van de borst minder. Hierdoor worden de hartslag en hartoutput hoger en de capaciteit van de bloedvaten lager. Dit wordt bereikt door het sympathische zenuwstelsel meer te activeren en het parasympatische zenuwstelsel minder te activeren.

Als je ademhaalt op jouw eigen optimale snelheid, kunnen het middenrif en de spieren tussen jouw ribben het bloed beter rondpompen en worden het hart en de bloedvaten gespaard. Jouw autonome zenuwstelsel zal de snelheid van de hartslag, de output van het hart en de capaciteit van de bloedvaten aanpassen, zodat ze synchroon gaan lopen met de ademhaling. Ademhalingsoefeningen zorgen ervoor dat de sympathische en parasympatische zenuwstelsels in gelijke maten worden geactiveerd. Hierdoor zal je op jouw eigen optimale frequentie ademhalen. Dit evenwicht wil het autonome zenuwstelsel bereiken.

Stress Reductie

Waarom stressreductie?

Iedereen heeft wel eens last van stress. In onze huidige maatschappij leven we erg snel. Door de sociale media krijgen we veel prikkels binnen.

Daarnaast is de werkdruk hoog en wordt er veel van ons verwacht.

De ernst of mate van stress c.q. negatieve of chronische stress is vaak het gevolg van een wisselwerking tussen verschillende factoren.

Stress Factoren:

– Belastende gebeurtenissen, eisen, verwachtingen of takenpakket waar je aan moet voldoen

– Sociale ondersteuning die er al dan niet is (partner, ouders, vrienden, collega’s, hulpverlening)

– Beschikbare financiële en materiële middelen (persoonlijk of via maatschappelijke instanties)

– Persoonlijke instelling, houding en vaardigheden; problemen als bedreiging of juist als uitdaging zien

– Lichamelijke toerusting op bepaalde taken, geschiktheid, weerbaarheid of kwetsbaarheid

– Sociale woon-, leef- en werksituatie, veiligheid van de buurt en toekomstige zekerheid van werk

Het is bekend dat stress niet goed is voor onze gezondheid. Als het gaat om tijdelijke stress kan ons lichaam dat vaak wel handelen. Gaat het om langdurige stress zal ons lichaam op een gegeven moment allerlei signalen geven om duidelijk te maken dat het niet goed gaat. Vaak negeren we die signalen of gaan gewoon door. Vroeg of laat krijgen we klachten, fysiek of mentaal. Heel vaak zijn we dan al een hele tijd onderweg en is de weg terug een lange. Door vroegtijdig stres te signaleren en er wat aan te doen voorkom je heel wat klachten.

Wil jij weten hoe het zit met jouw systeem?
Klik dan hier voor de Totale Vitaliteitsscan 

Vriendelijke groet,

Thamar Blok
Natuurgeneeskundig Energetisch Therapeut

Comment Section

0 reacties op “Stress

Plaats een reactie


*